Παράτησε τη καριέρα του για να γίνει οδηγός ταξί. Ο λόγος που το έκανε όμως είναι που έχει σημασία..

Στη σελίδα του Facebook «Humans of Bombay», χιλιάδες Ινδοί διηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες. Καμία από αυτές όμως δεν συγκίνησε τόσο, όσο η ιστορία ενός άντρα, του Vijay Thakur, που παράτησε την καριέρα του ως μηχανικός σε μια μεγάλη εταιρεία για να γίνει οδηγός ταξί. Διαβάστε και θα καταλάβετε γιατί..

Παράτησε μια καλοπληρωμένη δουλειά για να γίνει οδηγός ταξί. Ο λόγος που το έκανε όμως είναι που έχει σημασία..

«Η εγκυμονούσα σύζυγός μου ένα βράδυ ένιωσε ένα ξαφνικό πόνο στην κοιλιά της. Εκείνη την ώρα της νύχτας, δεν βρήκαμε ούτε ένα ταξί για να μας πάει στο νοσοκομείο και χάσαμε το μωρό μας.

Απογοητεύτηκα τόσο πολύ που αποφάσισα να παρατήσω τη καριέρα μου ως μηχανικός στη Larsen and Toubro και να γίνω οδηγός ταξί.

Από τότε ακολουθώ αυτό το επάγγελμα με μια διαφορά από τους υπόλοιπους συναδέλφους μου: Δεν παίρνω ποτέ χρήματα από κάποιον που χρειάζεται να πάει επειγόντως στο νοσοκομείο.

Κερδίζω 10.000 ρουπίες το μήνα από τους υπόλοιπους επιβάτες αλλά ο πραγματικός μου στόχος είναι να προσφέρω τη βοήθεια μου σε αυτούς που με χρειάζονται περισσότερο. Οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας.

Σε όποιον μπαίνει στο ταξί μου του δίνω την κάρτα μου και του λέω ότι μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου οποιαδήποτε ώρα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για να τον μεταφέρω στον προορισμό του. Ακόμη και στις 3 τα ξημερώματα.

Πριν από μερικούς μήνες συνέβη ένα περιστατικό που με έκανε να νιώσω πολύ περήφανος για αυτή μου την επιλογή.

Γύρω στις 2 το πρωί, είδα δυο άνδρες στο δρόμο να κουνάνε ξέφρενα τα χέρια τους ψάχνοντας για ταξί. Όταν σταμάτησα, συνειδητοποίησα ότι υπήρχε και μια γυναίκα η οποία είχε εγκαύματα σχεδόν σε όλο της το σώμα.

Πολλοί οδηγοί ταξί πριν από μένα είχαν αρνηθεί να τη βάλουν στα οχήματά τους και αυτό ήταν κάτι με έκανε να νιώσω ντροπή.

Τους έδωσα μια κουβέρτα που έχω πάντα στο αυτοκίνητό μου και οδήγησα σαν μανιακός μέχρι το πλησιέστερο νοσοκομείο. Τις μέρες που ακολούθησαν την επισκέφτηκα αρκετές φορές για να δω αν είναι καλά. Ευτυχώς, με τη βοήθεια του Θεού, τα κατάφερε και σήμερα έχουμε γίνει πολύ καλοί φίλοι.

Ακόμη με ευχαριστεί για εκείνη τη νύχτα αλλά αυτό δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Είμαι απλά χαρούμενος που τη βοήθησα.

Ακόμη και στις μεγαλύτερες κακοκαιρίες πάντα φροντίζω να βρίσκομαι εκεί που με χρειάζονται.

Δεν πιστεύω ότι όλα πρέπει να γίνονται για τα χρήματα. Στην προηγούμενη δουλειά μου, έπαιρνα 65.000 ρουπίες το μήνα που σε σχέση με τα 10.000 που παίρνω τώρα είναι τα εξαπλάσια. Αλλά σας το λέω μέσα από την καρδιά μου: Σήμερα είμαι πιο ευτυχισμένος από ποτέ!

Είμαι 74 ετών, μπορώ να μιλήσω 6 γλώσσες, τα παιδιά μου εργάζονται σε χρηματιστηριακές εταιρείες και έχω τα προσόντα για να κάτι καλύτερο επαγγελματικά.

Αλλά το αποκορύφωμα της ζωής μου είναι ότι μέχρι σήμερα έχω μεταφέρει περισσότερους από 500 ανθρώπους που βρίσκονταν σε άσχημη κατάσταση στο νοσοκομείο. Έκανα ότι μπορούσα για να τους δώσω την ευκαιρία να επιβιώσουν. Γι ‘αυτό, αν κάποιοι με αποκαλούν έναν συνηθισμένο οδηγό ταξί, το αποδέχομαι με μεγάλη υπερηφάνεια.»