Αν και έχασαν με τραγικό τρόπο το παιδί τους, ακόμη χαμογελούν. Διαβάστε γιατί..

Ο Έρνεστ και η Ανέκ Ρόμπινσον γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει να αγωνίζεσαι με όλες σου τις δυνάμεις για να σώσεις το παιδί σου. Γνωρίζουν όμως επίσης πολύ καλά τι σημαίνει να χάνεις το παιδί σου και να πρέπει να ζήσεις την υπόλοιπη ζωή σου χωρίς αυτό.

Ο Μάθιου, ο γιος τους, γεννήθηκε το 1988, αλλά εξαιτίας της έλλειψης οξυγόνου είχε από μωρό πολλά προβλήματα υγείας. Ήταν τυφλός, παράλυτος από τη μέση και κάτω, και μπορούσε να πει μόνο μερικές λέξεις. Κανένα από τα προβλήματα υγείας του όμως, δεν τον εμπόδισε από το να επηρεάσει τις ζωές όλων των ανθρώπων που βρέθηκαν στον δρόμο του.

Αν και έχασαν το παιδί τους, ακόμη χαμογελούν. Διαβάστε γιατί..

Αλλά όταν το αγόρι πέθανε 11 μόλις χρόνια αργότερα, οι γονείς του ένιωθαν τόση ευγνωμοσύνη για την ευτυχία που έφερε στη ζωή τους ο γιος τους, που δημιούργησαν έναν ιδιαίτερα συγκινητικό τάφο για να τον τιμήσουν.

Ένας τάφος που δεν θυμίζει καθόλου τους συνηθισμένους τάφους ενός νεκροταφείου. Πρόκειται για ένα ένα άγαλμα του Μάθιου ο οποίος σηκώνεται από το αναπηρικό καροτσάκι του και πετάει χαρούμενος προς τον ουρανό!

Αν και έχασαν το παιδί τους, ακόμη χαμογελούν. Διαβάστε γιατί..

«Αντί για θλίψη, το άγαλμα δημιουργεί σε όλους όσους επισκέπτονται τον τάφο του γιου μας μια αίσθηση ευτυχίας. Είναι ένας τάφος που φέρνει στους ανθρώπους την ελπίδα, ακριβώς όπως έκανε και ο Μάθιου όσο ζούσε» λέει ο πατέρας του.

Αν και έχασαν το παιδί τους, ακόμη χαμογελούν. Διαβάστε γιατί..

Ένα από τα πράγματα που δίδαξε ο Μάθιου στους γονείς του όσο ακόμη ζούσε, είναι οι δυσκολίες που πρέπει να ξεπεράσουν τα άτομα με αναπηρία για να ζήσουν ως ενεργά και ισότιμα μέλη μιας κοινωνίας.

Έτσι όταν τον έχασαν, αποφάσισαν να ιδρύσουν έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που προσφέρει σε ανθρώπους με αναπηρίες και με οικονομικά προβλήματα, τα μέσα αποκατάστασης και τον εξοπλισμό που χρειάζονται προκειμένου να καλυτερεύσουν τη ζωή τους.

Παρακολουθήστε το βίντεο:

 

Πατήστε: