Ένας ναός σκαλισμένος στο εσωτερικό μιας σπηλιάς

Δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια πριν, ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής μιας σειράς μνημείων στο εσωτερικό σπηλαίων  στην Maharashtra της Ινδίας. Μερικές εκατοντάδες χρόνια μετά, 31 μνημεία είχαν ήδη δημιουργηθεί πάνω στους βράχους. Όμως το 1000 μ.Χ. περίπου, τα λαξευμένα μνημεία και αγάλματα εγκαταλείφθηκαν. Η πυκνή ζούγκλα τα σκέπασε, κρύβοντας τα εντελώς από τα ανθρώπινα μάτια.

Οι σπηλιές Ajanta βρίσκονταν εξαφανισμένες για πάρα πολλά χρόνια. Τον Απρίλιο του 1819, κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας, ένας αξιωματικός, ο John Smith ανακάλυψε τυχαία μια πόρτα που οδηγούσε σε έναν από τους ναούς. Μπήκε στο εσωτερικό του και έκανε κάτι που σήμερα εμείς θα ονομάζαμε βανδαλισμό. Έγραψε σε έναν από τους τοίχους το όνομα του και την ημερομηνία, μια επιγραφή που υπάρχει μέχρι σήμερα.

Η ανακάλυψη του δεν παρέμεινε κρυφή για πολύ καιρό. Σύντομα, αρκετοί Ευρωπαίοι και Ινδοί τουρίστες ξεκίνησαν να ταξιδεύουν προς τις σπηλιές για να θαυμάσουν από κοντά τα μνημεία που παρέμεναν κρυφά για τόσους αιώνες.

Οι ιεροί χώροι στο εσωτερικό των σπηλιών, που είναι γνωστοί και ως chaytia-girhas χρονολογούνται από το δεύτερο αιώνα προ Χριστού. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως ως αίθουσες προσευχής και έχουν σχεδιαστεί με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο οι Ρωμαίοι δημιουργούσαν τα σχέδια τους σε αψίδες και κολώνες. Ωστόσο, τα μνημεία στην Ινδία έχουν σμιλευτεί πάνω στον τεράστιο βράχο των σπηλαίων, τις περισσότερες φορές με γυμνά χέρια.

Υπάρχουν έργα ζωγραφικής παντού, κυριολεκτικά. Κάθε επιφάνεια, εκτός από το δάπεδο, είναι διακοσμημένη με πίνακες ζωγραφικής που αφηγούνται μια ιστορία. Ο χρόνος έχει φανεί καταστροφικός σε αρκετά από αυτά τα θαυμάσια έργα εξαφανίζοντας αρκετά μέρη τους, αλλά και πάλι, ότι έχει διασωθεί μέχρι σήμερα είναι εντυπωσιακό.

Οι ιστορίες είναι όλες σχεδόν αφιερωμένες στον Βούδα. 547 ποιήματα, με κόπο και αγάπη ζωγραφισμένα στους τοίχους από τους μεγαλύτερους πιστούς του.

Ακολουθήστε μας στο Facebook: