Advertisement

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός  Ένκε Φεζολλάρι βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4», όπου μίλησε στην Νάνσυ Ζαμπέτογλου και στον Θανάση Αναγνωστόπουλο για την παράσταση ” Αίθουσα αναμονής. Humanity” που σκηνοθετεί στο μικρό θέατρο Μονής Λαζαριστών.

Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στον ρατσισμό που έχει βιώσει λόγω της Αλβανικής καταγωγής του.

Advertisement

“Όταν ήρθαμε οι Αλβανοί τη δεκαετία του ’90 στην Ελλάδα, έγιναν διάφορα εγκλήματα. Οι άνθρωποι είχαν συνηθίσει να ζουν με ανοιχτές τις πόρτες και ξαφνικά εισέβαλαν οι «άλλοι». Σίγουρα εισέβαλαν και κακοποιητικά στοιχεία αλλά τα ΜΜΕ έκαναν μία μεγάλη ζημιά, τροφοδότησαν όλο αυτό ενώ είχαν μία μεγάλη ευθύνη. Θυμάμαι ότι μέχρι το 2000 δεν μπορούσαμε να μιλήσουμε τη γλώσσα μας στο λεωφορείο. Υπήρχε ένα μεγάλο ταμπού. Κι αυτό το «σε βαφτίζω με το ζόρι» υπήρχε, «εδώ θα σε λέω Μαρία». Και όταν ήρθαν οι Πακιστανοί και έπεσε το μεροκάματο – πάμε πάμε στην ταξική πάλη – ξαφνικά ο Αλβανός έπαιρνε πιο καλό μισθό, να χτίζει και να παίρνει δάνεια.

Όταν ήρθαν οι «κατώτεροι» άνθρωποι, άρχισαν οι Αλβανοί να είναι ρατσιστές με τους Πακιστανούς. Πολλοί μάλιστα εντάχθηκαν και στα Τάγματα Εφόδου της Χρυσής Αυγής, έλεγαν ότι δεν είναι Αλβανοί απλώς έχουν μία μακρινή καταγωγή από εκεί. Γενικά έχουμε την εντύπωση ότι ο άλλος θα μας κάνει κακό.

Περνάς τον ρατσισμό, μετά σιχαίνεσαι την μαμά σου που μιλά Αλβανικά, θυμάμαι έλεγα: μη μιλάς Αλβανικά, δεν θέλω να σε ακούνε οι φίλοι μου. Ευτυχώς βρέθηκαν στο Λύκειο καθηγητές που μου είπαν “είναι πολύ ωραίο να είσαι διαφορετικός”. Με κορόιδευαν τα παιδιά “Αλβανέ Αλβανέ” και εγώ τι έκανα.. Είχε έρθει μια κοπέλα από την Αλβανία. Την κορόιδευα αυτή για να μην με κοροϊδεύουν εμένα τα παιδιά.

Πως μια γυναίκα μεγάλωσε μόνη της δυο παιδιά, η μαμά μου, μια μάνα που δούλευε, καθάριζε σπίτια απ το πρωί μέχρι το βράδυ για να σπουδάσει τα παιδιά της… Εγώ στην Θεσσαλονίκη, η αδερφή μου στο οικονομικό Πανεπιστήμιο”.

Advertisement