«Απλά μια καλή δημοσιογράφος που την έλεγαν Αύρα»: Η αποκάλυψη για την 67χρονη που αυτοπυρπολήθηκε στο Ζάππειο
Σε μια συγκλονιστική ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα, ο δημοσιογράφος Γιάννης Παντελάκης αποκάλυψε την ιστορία της γυναίκας που λίγες ημέρες νωρίτερα αυτοπυρπολήθηκε έξω από την Αίγλη του Ζαππείου, φωνάζοντας «δεν είχα ούτε να φάω». Η ίδια υπέκυψε στα τραύματά της στο νοσοκομείο την Πέμπτη 31 Ιουλίου, μετά από τη σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης της.
Πρόκειται για τη Βασιλική «Αύρα» Γρηγορίου, ηλικίας 67–68 ετών, η οποία υπηρέτησε για χρόνια ως δημοσιογράφος με αξιοπρέπεια και ήθος. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, γεννήθηκε στην Αθήνα το 1957 και αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών (Πολιτικές Επιστήμες – Δημόσιο Δίκαιο) το 1985.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της πορεία ως μαθητευόμενη στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», εργάστηκε στο περιοδικό «Γυναίκα» (1976–1980) και στη συνέχεια στην εκπομπή της ΕΡΤ «Σάββατο βράδυ‑Κυριακή πρωί», παρουσιάζοντας ήρεμη και αξιοπρεπή προσέγγιση στην ενημέρωση. Το 1981 μεταγράφηκε ως δημοσιογράφος στο «Έθνος», ενώ συνεργάστηκε επίσης με τις εφημερίδες «Γνώμη», «Ειδήσεις», «Ελευθεροτυπία» — όπου διατηρούσε τη στήλη «Ανάσες» — και στην ΕΡΤ από το Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ.
Ο Γιάννης Παντελάκης περιγράφει την Αύρα ως μια «όαση» μέσα στον νυχτερινό κάματο των εφημερίδων, ένα γλυκό κορίτσι με ξανθά μαλλιά και μεγάλα γυαλιά, που προσέφερε στιγμές γαλήνης σε όσους δούλευαν γύρω της. Μια δημοσιογράφος χαμηλού προφίλ, αλλά υψηλών αξιών, που όταν έκλεισε το μεγάλο εκδοτικό συγκρότημα, η απώλειά της — όπως και των συναδέλφων της — έγινε αισθητή.
Η επέμβαση των Ευζώνων της Προεδρικής Φρουράς, που βρίσκονταν στην περιοχή για πρόβα, απέτρεψε τα χειρότερα εκείνη την ώρα — όμως ο θάνατος ήρθε την Πέμπτη 31 Ιουλίου, λίγες ώρες αργότερα, στο νοσοκομείο.
Η ανάρτηση του κυρίου Παντελάκη
«Λίγο μετά τις 10 το πρωί της περασμένης Τετάρτης, έξω από την Αίγλη του Ζάππειου ακούστηκε μια μικρή φασαρία, περαστικοί αντίκρυσαν μια ψηλή γυναίκα να καίγεται, είχε αυτοπυρποληθεί. Έτρεξαν αστυνομικοί της προεδρικής φρουράς που βρίσκονταν στο σημείο με ένα πυροσβεστήρα στα χέρια, έριξαν στο φλεγόμενο σώμα, η φωτιά έσβησε, η γυναίκα διακομίστηκε σε νοσοκομείο με σοβαρά εγκαύματα, μερικές ώρες αργότερα υπέκυψε στα σοβαρά τραύματα της. Μάρτυρες που βρέθηκαν τυχαία στο σημείο την είχαν ακούσει πριν προσπαθήσει να βάλει τέλος στη ζωή της να λέει ῾῾δεν είχα ούτε να φάω’’.
Πολλά χρόνια πριν σε ένα μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα, τα βράδια που η φασαρία ήταν μεγάλη από τις φωνές και την ένταση της δουλειάς για να προλάβουν τις τελευταίες ειδήσεις πριν τυπωθούν τα φύλλα, ένα γλυκό κορίτσι με ξανθά μαλλιά, ευθυτενές παράστημα και με μεγάλα γυαλιά που φώτιζαν περισσότερο το όμορφο πρόσωπο της έμπαινε στα γραφεία και έμοιαζε σαν μια όαση εκείνες τις στιγμές. Χαμογελαστό, έλεγε λίγες λέξεις συνήθως αλλά ήταν αρκετές για να μοιράσει δευτερόλεπτα γαλήνης. Όλοι του έδειχναν σεβασμό, για τη δουλειά του, για αυτό που ήταν. Είχε μια ξεχωριστή αύρα, η Αύρα. Έτσι την έλεγαν, ποιος ξέρει γιατί, δεν την ρώτησα ποτέ.
Πριν λιγότερα χρόνια, συνάντησα εκείνο το γλυκό κορίτσι, γυναίκα πια, τυχαία στο κέντρο της πόλης. Είχα να την δω χρόνια, απο τότε που το μεγάλο δημοσιογραφικό συγκρότημα έκλεισε με έναν εντελώς άδοξο τρόπο αφήνοντας μεγάλες πολύ βαθιές πληγές σε εκατοντάδες ανθρώπους. Σε κάποιους περισσότερες. Δεν είχε χάσει ούτε την παροιμιώδη ηρεμία της, ούτε το γλυκό χαμόγελό της που το συμπλήρωναν μερικές ωραίες ρυτίδες, οι γυναίκες όταν αποκτούν ρυτίδες μου μοιάζουν πιο γλυκιές. Είπαμε μερικές λέξεις για τις ζωές μας, για τα παλιά και χαθήκαμε πάλι. Μετά, όταν οι κουβέντες με φίλους έφερναν το όνομά της, στο μυαλό έρχονταν οι εικόνες από το γλυκό ήρεμο πρόσωπο της Αύρας που δουλεύαμε μαζί.
Την επομένη του περιστατικού της αυτοπυρπόλησης στο Ζάππειο, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέφτηκε τους ανθρώπους της προεδρικής φρουράς για να τους συγχαρεί γιατί εκείνο το πρωί της Τετάρτης προσπάθησαν και έσωσαν την γυναίκα που αυτοπυρπολήθηκε.
Ούτε ο ίδιος, ούτε όσοι βρέθηκαν στο περιστατικό δεν έμαθαν ποτέ το όνομα της, ήταν απλά μια γυναίκα 67 ετών που προσπάθησε να βάλει τέλος στη ζωή της φωνάζοντας πριν πως ‘’δεν είχε ούτε να φάει». Ακόμα και αν το γνώριζαν όμως αυτό το όνομα δεν θα τους έλεγε τίποτα, δεν ήταν από αυτά των προβεβλημένων δημοσιογράφων, αυτών που κάνουν μεγάλη φασαρία, απο αυτούς που σέβονται οι πολιτικοί και θέλουν να έχουν καλές σχέσεις μαζί τους. Ήταν απλά μια καλή δημοσιογράφος που την έλεγαν Αύρα…»
