Η viral δασκάλα που μετατρέπει την τάξη σε σκηνή και το μάθημα σε… παιχνίδι

Η Αλεξία Βαλιάκου δεν είναι απλώς μια δασκάλα, είναι ένα πρόσωπο που κατάφερε, μέσα από τη ζεστασιά και τη φαντασία της διδασκαλίας, να φέρει ξανά χαμόγελα σε μια τάξη και να στρέψει πάνω της το ενδιαφέρον των social media.

Στα πλάνα που κυκλοφόρησαν στα μέσα βλέπεις παιδιά να μαθαίνουν γραμματική τραγουδώντας νησιώτικα, να ακονίζουν τη μνήμη παίζοντας ευφάνταστα παιχνίδια και να μετατρέπουν τα «σκληρά» μαθηματικά σε math games — εικόνες που άγγιξαν γονείς και εκπαιδευτικούς πανελλαδικά.

«Προσπαθώ να κεντρίσω το ενδιαφέρον όλων των μαθητών. Το τραγούδι και ο χορός βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση», λέει η Αλεξία Βαλιάκου.

Η πορεία της Αλεξίας δείχνει ότι πίσω από τις στιγμές που βλέπουμε στο TikTok ή στο Facebook υπάρχει δουλειά χρόνων και παιδαγωγική κατάρτιση.

Γεννήθηκε στη Λάρισα και αποφοίτησε από το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης· υπηρετεί στη δημόσια εκπαίδευση από το 2014, τα πρώτα χρόνια ως αναπληρώτρια και τα τελευταία χρόνια ως διορισμένη εκπαιδευτικός, με θητείες σε διαφορετικές περιοχές της χώρας, από τη Σπάρτη και την Καλαμάτα μέχρι νησιωτικούς σταθμούς όπως η Κάσος και η Λέρος, πριν μετακινηθεί στο Πήλιο και τη Ζαγορά. Παράλληλα έχει επιδιώξει εξειδίκευση στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση και συνεχίζει να μορφώνεται, γεγονός που εξηγεί την ευρηματικότητα και την ευαισθησία της στην τάξη.

Μιλώντας για τις πρακτικές της, η ίδια λέει πως «προσπαθώ να κεντρίσω το ενδιαφέρον όλων των μαθητών» και ότι το τραγούδι και ο χορός «βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση». Οι μέθοδοι που καταγράφονται στα βίντεο περιλαμβάνουν παιχνίδια μνήμης, «math games», και μικρές τεχνικές θετικής ενίσχυσης — όπως η «βουλίτσα της καλοσύνης» που εμφανίζεται σε κάποιες περιγραφές — οι οποίες μετατρέπουν το μάθημα σε μια συλλογική εμπειρία. Οι λέξεις της εκπαιδευτικού δεν είναι φιλολογική υπερβολή, πρόκειται για πρακτικές που έχουν σκοπό να εντάξουν την κίνηση και τη μουσική στη μάθηση, ώστε τα παιδιά να εμπλέκονται ολόπλευρα: νοητικά, σωματικά και συναισθηματικά.

Η εναλλακτική εκπαιδευτική προσέγγιση

«Αντί τα ‘Σςςς! Ησυχία!’, τις φωνές και τις απειλές, που δεν έχουν κανένα νόημα για τα παιδιά, προσπαθώ είτε με τραγούδια, είτε με κάποιους μεταξύ μας ‘κώδικες’ – πχ. τους λέω ‘τσίκα τσίκα’, απαντούν ‘μπουμ μπουμ’, ‘1,2,3… μάτια στην Κυρία’ – δίνοντάς τους το σύνθημα ότι τώρα ξεκινάει το μάθημα. Ο παιγνιώδης τρόπος τους τραβά το ενδιαφέρον και ηρεμούν, χωρίς συνεχείς παρατηρήσεις και απαγορεύσεις», αρχίζει να λέει η κ.Βαλιάκου, η οποία έχει αναλάβει φέτος τους 14 μαθητές της τρίτης δημοτικού.

Στο γνωστό νησιώτικο τραγούδι ‘Ποιος, μωρό μου, ποιος;’, οι στίχοι έχουν αντικατασταθεί από το ‘Ποιος, ποιος; Ποιος, κυρία, ποιος; Ποιος, ποιος; Θέλω να ξέρω ποιος!’, για να διευκολυνθούν τα παιδιά στον εντοπισμό του υποκειμένου μίας πρότασης. «Τα παιδιά δεν έχουν ξανακούσει τη λέξη ‘υποκείμενο’. Έπρεπε να τους δώσω κάτι για να έχουν να σκέφτονται. Μετά το τραγούδι, ακολουθούν ασκήσεις αλλά και παιχνίδια. Αν απλώς ζητούσα να μου πουν τον ‘κανόνα’, δεν θα έβρισκα ανταπόκριση – παρά μόνο από τους ‘δυνατούς’ μαθητές, που είναι πάντα η μειοψηφία», εξηγεί η νεαρή δασκάλα.

«Προσπαθώ να κεντρίσω το ενδιαφέρον όλων των μαθητών – αλλιώς, δεν πρόκειται να ενδιαφερθούν. Ανάλογα με την καθημερινή ή εβδομαδιαία στοχοθεσία, βρίσκω εναλλακτικούς τρόπους να δώσω την ύλη ώστε να την εμπεδώσουν. Το τραγούδι και ο χορός βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση», δίνει το στίγμα του μαθήματός της η κ.Βαλιάκου ενώ προσθέτει:

«Επειδή το εκπαιδευτικό μας σύστημα δίνει πολύ μεγάλη βάση στο γνωστικό κομμάτι, είναι σημαντικό να βοηθήσω τα παιδιά για όσα συναντήσουν, να αυξήσω τις δεξιότητες μνήμης τους. Είναι πάρα πολλές οι πληροφορίες, οι ορισμοί και τα ξεχνούν! Σε ένα κεφάλαιο, κάνουν φουλ συντακτικό. Τελειώνοντας την πρώτη δημοτικού, εκτός από πρόσθεση και αφαίρεση, διδάσκονται μέχρι πολλαπλασιασμό, διαίρεση. Επιδίωξή μου είναι, να γίνεται το μάθημα πιο διασκεδαστικό: κάνουμε παιχνίδια μνήμης και μαθηματικών, ώστε να αναπτύξουν διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης, να καλλιεργείται η κριτική τους σκέψη, πέρα από το βιβλίο. Εξασφαλίζεται η ενεργητική συμμετοχή των μαθητών – σηκώνονται όλα τα παιδιά στον πίνακα, δεν κάθονται πολύ ώρα στην καρέκλα. Εφαρμόζοντας την πολυαισθητηριακή μέθοδο, επιστρατεύονται απτικά υλικά, όπως ξυλαράκια, μαγνητάκια, προκειμένου να αντιλαμβάνονται και δια της αφής – για παράδειγμα, λένε ‘μία δεκάδα’ και κρατούν τα αντίστοιχα αντικείμενα στο χέρι. Η μουσική, επίσης, τους τραβά το ενδιαφέρον – χρησιμοποιώ τραγούδια που τους αρέσουν, νεανικά και ποπ. Αξιοποιώντας το ρυθμό, προσαρμόζω τους στίχους ανάλογα με το τι θέλω να μάθουν. Και αντί να τους ρωτήσω μετά ‘θυμάστε τον κανόνα;’, θα τους πω ‘θυμάστε το τραγούδι; Πάμε να το τραγουδήσουμε πάλι’. Τους μένει πιο εύκολα έτσι, αποκτώντας μία σύνδεση με αυτό που μαθαίνουν. Χώρια που είναι τόσο ευχάριστο. Λύνουν και ασκήσεις, φυσικά, αλλά δεν μπορεί να είναι μόνο αυτό – δεν θέλω τα παιδιά να είναι ρομποτάκια», θα πει για τα εκπαιδευτικά εργαλεία, που χρησιμοποιεί η δασκάλα.

Η κ.Βαλιάκου δεν παραλείπει να προσαρμόζεται στα δεδομένα της εποχής και να εναρμονίζει αναλόγως το μάθημά της: «Τα παιδιά είναι μαθημένα στην εικόνα, στις γρήγορες εναλλαγές. Η τεχνολογία είναι στη ζωή τους, κινούνται με άλλους ρυθμούς. Την ίδια στιγμή, τα βιβλία είναι ‘εκτός εποχής’ – έλεγε κάπου για ‘το σχολείο του μέλλοντος’ και αναφερόταν στο 2025, μα τώρα έχουμε 2023! Ή αλλού υπήρχε αναφορά στην τηλεκπαίδευση της Αυστραλίας – τα δικά μας έχουν κάνει τηλεκπαίδευση… πρέπει να αλλάξουν αυτά».

Όσο για το χρώμα, που επιλέγει να διορθώνει τα γραπτά, η δασκάλα δηλώνει «πολύχρωμη», «χρησιμοποιώ ροζ, μωβ, διάφορα χρώματα. Εννοείται πως μαζί βάζω αυτοκόλλητα και σφραγίδες».

Για τις εκπαιδευτικές μεθόδους, που εφαρμόζει η νεαρή εκπαιδευτικός δηλώνει ‘τυχερή’, καθώς την ‘αγκαλιάζουν’ με την υποστήριξή τους συνάδελφοι αλλά και γονείς. Δεν είναι λίγες οι μαμάδες, που παρακολουθούν ανελλιπώς το κανάλι της στο Youtube ή τα βιντεάκια, που ανεβάζει στο TikTok.

Προφανώς ένα τόσο καλά «ενορχηστρωμένο» μάθημα δεν γίνεται… prima vista. Χρειάζεται προετοιμασία. «Καθημερινά αφιερώνω χρόνο για την προετοιμασία του μαθήματος – από μία έως τέσσερις ώρες. Η εμπειρία βοηθά στην εξοικονόμηση χρόνου ενώ αξιοποιώ και αρκετό εκπαιδευτικό υλικό από προηγούμενες χρονιές. Άλλωστε υπάρχουν πολλοί τρόποι για να χρησιμοποιήσεις το ίδιο αντικείμενο, όπως τις καρτέλες για παράδειγμα. Από την προηγούμενη μέρα, σκέφτομαι τί έχω να διδάξω. Μπορεί να γράψω ένα τραγούδι, που θα προσαρμόσω ώστε να ‘κουμπώνουν’ οι στίχοι επάνω σε γνωστή μουσική. Ίσως χρησιμοποιήσω ένα βιβλίο εξωσχολικό, όπως ο Μικρός Νικόλας, για να δούμε κι εκεί την εφαρμογή ενός φαινομένου – η γενίκευση βοηθάει. Στα Μαθηματικά, μπορεί να δω μία άσκηση, να πω ‘δεν μου κάνει’ και να την αντικαταστήσω με άλλη. Φωτοτυπίες, πλαστικοποιήσεις αλλά και στολισμός τάξης, επίσης χρειάζονται προετοιμασία. Επίσης, θα ενσωματώσω βιντεάκια στο μάθημα ενώ μου αρέσει η δραματοποίηση και το θέατρο γενικά».

Πηγή: lamiareport.gr