Μαθητές γυμνασίου στη Γλυφάδα λειτουργούν το κυλικείο μόνοι τους και πουλούν μόνο υγιεινά προϊόντα

Στο 7ο Γυμνάσιο της Γλυφάδας μια ομάδα μαθητών έβαλε μπρος μια πρωτοβουλία που μοιάζει ταυτόχρονα απλή και σημαντική: ανέλαβαν τη λειτουργία του σχολικού κυλικείου, οργανώνοντας βάρδιες, διαχειρίζοντας αποθέματα και το ταμείο, και φροντίζοντας ώστε το προϊόν που προσφέρεται στους συμμαθητές τους να είναι υγιεινό και προσεγμένο.

Η απόφαση των μαθητών να αναλάβουν μόνοι τους το σχολικό κυλικείο δεν ήρθε από τύχη — ήταν αποτέλεσμα ενός πρακτικού προβλήματος που το σχολείο δεν κατάφερνε να λύσει με άλλον τρόπο. Οι διαγωνισμοί για τη διαχείριση του κυλικείου είχαν «μπλοκάρει» πολλαπλά, κανείς δεν αναλάμβανε και έτσι το σχολείο έμενε για καιρό χωρίς κυλικείο.

Αυτή η έλλειψη οδήγησε τους μαθητές να πουν «ας το κάνουμε εμείς» και το εννοούσαν. Οργάνωσαν βάρδιες και ανέπτυξαν ένα απλό αλλά λειτουργικό επιχειρηματικό πλάνο, φροντίζοντας όχι απλώς να καλύψουν ένα κενό, αλλά και να δώσουν στο κυλικείο χαρακτήρα υπεύθυνο και πιο υγιεινό. Επέλεξαν να πουλούν αποκλειστικά προϊόντα με πιο υγιεινό προφίλ — φρούτα, παραδοσιακά αρτοσκευάσματα όπως κουλούρια και τσουρέκια, και σνακ χωρίς συντηρητικά ή τις «παγίδες» των επεξεργασμένων συσκευασμένων λιχουδιών — με στόχο να προωθήσουν καλύτερες διατροφικές συνήθειες μέσα στο σχολείο.

Τα παιδιά λένε ότι αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι μόνο για να έχουν κυλικείο στη σχολική τους καθημερινότητα, αλλά για να μάθουν τι σημαίνει ομαδική δουλειά, υπευθυνότητα και σωστή διαχείριση — πώς λειτουργεί μια ομάδα, πώς επιλέγεις προϊόντα με φροντίδα για την υγεία, πώς χειρίζεσαι τα οικονομικά, πώς επικοινωνείς με «πελάτες». «Μας βοηθάει ώστε να καταλάβουμε την αγορά και να μπούμε στον χώρο των πωλήσεων», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χρήματα που συγκεντρώνονται δεν πηγαίνουν σε μεμονωμένο άτομο ή «επιχείρηση» αλλά στον κοινό «κουμπαρά» των μαθητών — για παράδειγμα για τη σχολική εκδρομή — ενισχύοντας έτσι την έννοια της συλλογικότητας και της κοινοτικής ευθύνης.

Αυτή η λύση, που ξεκίνησε ως ανάγκη, γρήγορα μετατράπηκε σε παράδειγμα πρακτικής παιδαγωγικής και κοινωνικής ωρίμανσης.