Advertisement

“Κανένας δε μου φταίει για το χάλι μου,
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου…”
Η νεότερη Ιστορία της Ελλάδας σε έναν στίχο.

Τον Ιούνιο του 1958 ηχογραφήθηκε ένα μεγάλο ζεϊμπέκικο του Καλδάρα, με στίχους της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου. Το “Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά” είναι ένα τραγούδι σταθμός που ερμήνευσε με καταπληκτικό τρόπο ο μεγάλος Στέλιος Καζαντζίδης.

Advertisement

Στο βιβλίο του Νίκου Χατζηνικολάου για τον Απόστολο Καλδάρα περιγράφεται το πως γεννήθηκε το τραγούδι από έναν απλό άνθρωπο.

Διηγείται ο Απόστολος Καλδάρας:

“Στο κέντρο που εργαζόμουν μια εποχή στην Αθήνα σύχναζε ένας γνωστός μου στρατιώτης, οδηγός στον βασιλιά Γεώργιο. Όσο ήταν οδηγός στον βασιλιά η ζωή του ήταν μεγαλείο. Απολύθηκε όμως κι έγινε φορτηγατζής.

Μια μέρα, μετά από καιρό, ήρθε ξανά στο μαγαζί. Τον ρώτησα πού χάθηκε.

«Άσ’τα φίλε Αποστόλη», μου είπε, «Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά και απ’ τα πολλά στα λίγα».

Ξαφνιάστηκα και του απάντησα: «Ξέρεις τι είπες τώρα;»

Εκείνος φοβήθηκε νομίζοντας πως είπε κάτι που με ενόχλησε. Εγώ επανέλαβα.

«Ξέρεις τι είπες τώρα; Είπες μεγάλα λόγια. Είπες μια επιτυχία».

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου κλήθηκε να συμπληρώσει τους δύο αρχικούς στίχους. Και βέβαια το έκανε πολύ καλά.

Ιδού το αποτέλεσμα:

Στίχοι

Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά
κι απ’ τα πολλά στα λίγα
αχ πώς κατάντησα στη ζωή
κι από το πρώτο το σκαλί
στο τελευταίο πήγα

Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου

Απ’ τις κακιές παρέες μου
ηρθ’ η καταστροφή μου
ρεζίλεψα στην τρέλα μου
τ’ όνομα του πατέρα μου
και κλαίω απ’ την ντροπή μου

Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου

Στο πατρικό το σπίτι μου
θέλω για να γυρίσω
με τι κουράγιο όμως να μπω
και στους δικούς μου τι να πω
πώς να τους αντικρίσω

Μα κανένας δε μου φταίει
για το χάλι μου
σπάσιμο θέλει το κεφάλι μου

Advertisement