Ο 15χρονος Έλληνας μαθητής που συνεργάζεται με τη NASA – Το παιδί «θαύμα» μιλάει για την επαναφορά της διαστημικής αποστολής Voyager
Μόλις 15 ετών, αλλά με βλέμμα στραμμένο… πέρα από τα όρια του πλανήτη, ο μαθητής Βίκτωρ Γιαννικόπουλος αποτελεί ένα από τα πιο ελπιδοφόρα παραδείγματα της νέας γενιάς Ελλήνων που διακρίνονται στις επιστήμες.
Ο νεαρός μαθητής, που έχει ήδη ξεχωρίσει σε διαγωνισμούς φυσικών επιστημών, συνεργάζεται με τη NASA για την ανάπτυξη μιας ιδέας που φιλοδοξεί να συνεχίσει το επιστημονικό και συμβολικό έργο των Voyager, των ιστορικών αποστολών που εκτοξεύθηκαν το 1977 και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να ταξιδεύουν στο διάστημα.
Μιλώντας στο Action 24, ο ίδιος αποκάλυψε ότι η ενασχόλησή του με την επιστήμη ξεκίνησε πολύ νωρίς, καθώς συμμετέχει σε διαγωνισμούς ήδη από την ηλικία των 13 ετών. Το ενδιαφέρον του επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στην κβαντική φυσική, έναν από τους πιο σύνθετους αλλά και συναρπαστικούς τομείς της επιστήμης.
«Υπάρχουν διάφοροι κλάδοι στη φυσική και ένας τομέας είναι η κβαντική, όπου μιλάει για τον μικρόκοσμο, δηλαδή τα άτομα και τα σωματίδια και όχι για τα καθημερινά πράγματα», εξήγησε χαρακτηριστικά. Μέσα από αυτή την ενασχόληση γεννήθηκε και η ιδέα της εργασίας του, την οποία ανέπτυξε στο πλαίσιο του Βαλκανικού Σχολείου Φυσικής.
Η εργασία αυτή δεν έμεινε σε θεωρητικό επίπεδο. Αντίθετα, εξελίχθηκε σε μια φιλόδοξη αποστολή, στην οποία, όπως λέει ο ίδιος, συμμετέχει σε συνεργασία με τη NASA, με ορίζοντα υλοποίησης περίπου το 2035. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που επιχειρεί να «πατήσει» πάνω στο παράδειγμα των Voyager, ανοίγοντας νέους δρόμους στην εξερεύνηση του διαστήματος.
«Η ιδέα μου είναι μια αποστολή που, στην ουσία, είναι η συνέχεια των αποστολών Voyager. Βέβαια, με καλύτερη τεχνολογία γιατί η τεχνολογία των αποστολών Voyager ήταν του ‘70. Χρησιμοποιούμε την καινούργια τεχνολογία για να μπορέσουμε σε μικρότερο χρονικό διάστημα να φτάσουμε την περιοχή όπου βρίσκονται τώρα τα Voyager, που ονομάζεται διαστρικός χώρος και έτσι να καταφέρουμε να φτάσουμε σε άλλα ηλιακά συστήματα, όπως τον Αστερισμό της Καμηλοπάρδαλης».
Πέρα όμως από την αστροφυσική, ο Βίκτωρ Γιαννικόπουλος έχει θέσει έναν ακόμη μεγάλο στόχο: να συνδυάσει την επιστήμη του διαστήματος με την Ιατρική. Το όραμά του αντανακλά μια σύγχρονη προσέγγιση, όπου διαφορετικά επιστημονικά πεδία συναντώνται, δημιουργώντας νέες δυνατότητες για την κατανόηση του ανθρώπινου οργανισμού σε ακραία περιβάλλοντα, όπως αυτό του διαστήματος.
«Θα ήθελα να συνδυάσω την Ιατρική, που είναι κάτι που αγαπώ, μαζί με την Αστροφυσική και να καταφέρω να ενώσω αυτά τα δύο επαγγέλματα σε κάτι που τα συνδυάζει. Γιατί το μέλλον με την Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ο συνδυασμός Ιατρικής με Αστροφυσική».
Για το πώς ξεκίνησε το ενδιαφέρον του για την επιστήμη, σημείωσε: «χάρη στους γονείς μου γιατί από μικρή ηλικία μου διάβασαν για τα αστέρια και αυτό μου κέντρισε το ενδιαφέρον. Ήταν εκεί να με βοηθήσουν στα δύσκολα και τα εύκολα».
Η πιο πρόσφατη βράβευση του Βίκτωρα ήρθε σε διαγωνισμό στη Θεσσαλονίκη. Όπως εξήγησε: «εδώ και καιρό ασχολούμαι με μία μελέτη, μία έρευνα που κάνω με ασθενείς οι οποίοι έχουν “καρκινοπάθεια”. Έχουμε δημιουργήσει κάποια δομημένα ερωτηματολόγια αλλά ανώνυμα, έχουμε πάρει κάποια δεδομένα και προσπαθούμε να βρούμε αν τελικά ο καρκίνος και αν επηρεάσουμε τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα μπορεί στην ουσία να επηρεάσει την εμφάνιση κακοήθειας».
Και συμπλήρωσε: «Αναρωτιέμαι αν επηρεάσουμε αυτά τα μοτίβα, αν μπορεί να οδηγήσει σε ασθενείς που έχουν “καρκινοπάθεια”».
«Η καθημερινότητά μου είναι όπως όλων των παιδιών, ξυπνάω και πάω στο σχολείο. Απλά όταν γυρνάω είναι λίγο διαφορετικά. Κάνω τα μαθήματά μου, τις υποχρεώσεις μου, αλλά θα αφιερώσω και έναν μικρό χρόνο για να ασχοληθώ με την παρουσίαση που έχω να κάνω, με τις αποστολές που προανέφερα με την NASA. Δηλαδή δεν αλλάζει κάτι τόσο», ανέφερε.
Περιγράφοντας την εμπειρία του, είπε: «Στην αρχή είχα άγχος. Αλλά μετά κατάλαβα ότι είναι αυτό που μου ταιριάζει και όταν είσαι πιο χαλαρός τα πράγματα κυλάνε πιο εύκολα. Έχω καταλάβει πλέον πως δεν χρειάζεται να αγχώνομαι».
«Το σχολείο που είμαι επειδή γενικότερα είναι ένα σχολείο που θέλει να προάγει τους μαθητές προς την αριστεία, είναι πολλοί που επιλέγουν αυτές τις επιστήμες, δηλαδή τα μαθηματικά, την φυσική. Δεν λέω ότι ξέρουν τα πάντα από μαθηματικά, αστροφυσική, αλλά πιστεύω ότι έχουμε κάποια κοινά πράγματα», πρόσθεσε.
Σε ερώτηση για το μέλλον του, απάντησε: «Η Ελλάδα αν και είναι μια πολύ ωραία χώρα δεν νομίζω ότι μπορεί να προσφέρει ακαδημαϊκά αυτά που μπορούν να προσφέρουν οι ξένες χώρες όπως η Αγγλία και η Αμερική. Πρέπει η Ελλάδα να ενισχύσει την εκπαίδευση γιατί έχουμε μείνει λίγο πίσω σε αυτά τα πράγματα ενώ η Αγγλία και η Αμερική παρέχουν τομείς που μπορούν να σε εξελίξουν 10 φορές περισσότερο».
Και συνέχισε: «Ο τομέας της εκπαίδευσης είναι πολύ πίσω. Δηλαδή αν συγκρίνετε τα ακαδημαϊκά τμήματα στο εξωτερικό με την Ελλάδα, θα δείτε ότι απέχουν χιλιόμετρα. Θέλουμε πάρα πολλά χρόνια για να πούμε ότι φτάνουμε σε ένα επίπεδο».
«Δεν έχω αποφασίσει που θα πάω (στα 18). Απλά θεωρώ ότι χώρες σαν την Αγγλία και την Αμερική που είναι κορυφαίες στον τομέα της εκπαίδευσης μπορούν να μου προσφέρουν παραπάνω πράγματα από άλλες χώρες. Αυτό ξέρω», ανέφερε.
Κλείνοντας, ο Βίκτωρας αναφέρθηκε στην τεχνητή νοημοσύνη, λέγοντας: «Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε… Τον είχαν ρωτήσει “πώς θα γίνει τρίτος παγκόσμιος πόλεμος;” και εκείνος απάντησε πως δεν ξέρουμε πώς θα γίνει αλλά ξέρουμε πως ο τέταρτος θα γίνει με ξύλα και πέτρες. Πλέον, με τη σημερινή τεχνολογία, μπορούμε να πούμε ότι ίσως και ο τρίτος παγκόσμιος να είναι ένας κυβερνοεπιθετικός πόλεμος. Και ο τέταρτος παγκόσμιος πόλεμος, ίσως, αν δεν θέσουμε εχθές όρια στην τεχνητή νοημοσύνη, να είναι χωρίς το ανθρώπινο είδος».
Η πορεία του μέχρι σήμερα δείχνει ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα ταλαντούχο παιδί, αλλά για έναν νέο άνθρωπο με σαφή προσανατολισμό, επιμονή και όραμα. Σε μια ηλικία όπου οι περισσότεροι μαθητές αναζητούν ακόμη τα ενδιαφέροντά τους, εκείνος ήδη σχεδιάζει το μέλλον του – και μάλιστα σε… διαστημική κλίμακα.
Η ιστορία του Βίκτωρα Γιαννικόπουλου αποτελεί πηγή έμπνευσης και αισιοδοξίας, αποδεικνύοντας ότι η νέα γενιά μπορεί όχι μόνο να ονειρεύεται, αλλά και να κάνει τα πρώτα βήματα για να μετατρέψει τα όνειρα αυτά σε πραγματικότητα.
