Το άγχος μειώνεται με τη ζωγραφική σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η ορμόνη που ευθύνεται

Η ορμόνη κορτιζόλη που σχετίζεται με το άγχος μειώνεται με τη ζωγραφική – και δεν πειράζει καθόλου αν δεν μπορούμε να τραβήξουμε ούτε μια ίσια γραμμή

Το άγχος μειώνεται με τη ζωγραφική σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η ορμόνη που ευθύνεται

Είτε είμαστε ο Van Gogh (που κατά πάσα πιθανότητα δεν είμαστε), είτε μας αρέσει να ζωγραφίζουμε παιδικά ουράνια τόξα, ουδεμία διαφορά κάνει σε σχέση με το στρες, αφού λίγα λεπτά καλλιτεχνικής δημιουργίας την ημέρα, μειώνουν σημαντικά το άγχος.

Η σχετική μελέτη του Πανεπιστημίου Drexel διαπιστώνει πως η ζωγραφική και η χειροτεχνία ωφελούν εξίσου εκείνους που πιάνει το χέρι τους αλλά και όσους δεν μπορούν να τραβήξουν ούτε μια ίσια γραμμή. Το πόρισμα είναι πως 45 λεπτά εικαστικής δημιουργίας την ημέρα, μειώνουν δραστικά τα επίπεδα της κορτιζόλης (ορμόνης που σχετίζεται με το άγχος).

Στη μελέτη συμμετείχαν 39 ενήλικες, ηλικίας από 18 έως 59 ετών. Τα υλικά που διέθεταν περιελάμβαναν μαρκαδόρους χαρτί, πηλό και υλικά κολάζ. Δεν δόθηκαν οδηγίες και ο καθένας μπορούσε να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε από τα υλικά για να δημιουργήσει το έργο τέχνης του. Ένας θεραπευτής τέχνης ήταν παρών κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας για να βοηθήσει τους συμμετέχοντες –αν φυσικά το ήθελαν οι ίδιοι. Τα επίπεδα κορτιζόλης τους μετρήθηκαν πριν και μετά το πείραμα και οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι στο 75% των συμμετεχόντων, οι ορμόνη του άγχους μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια των 45 λεπτών τέχνης.

Ωστόσο, περίπου το 25% των συμμετεχόντων κατέγραψε υψηλά επίπεδα κορτιζόλης – αν και αυτό δεν είναι υποχρεωτικά κάτι αρνητικό. «Κάποια ποσότητα κορτιζόλης είναι απαραίτητη για τη λειτουργία μας», εξηγεί ο καθηγητής Girija Kaimal. «Για παράδειγμα, τα επίπεδα της κορτιζόλης μας είναι υψηλότερα το πρωί, επειδή αυτό μας δίνει μια ενεργειακή ώθηση στην αρχή της ημέρας. Αυτό θα μπορούσε λοιπόν να σημαίνει πως η τέχνη δημιούργησε μια κατάσταση διέγερσης στους συμμετέχοντες».

Ο Δρ. Kaimal προγραμματίζει επίσης να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο η εικαστική έκφραση επηρεάζει τους ασθενείς στο τέλος του κύκλου ζωής τους αλλά και τους φροντιστές τους. «Θέλουμε να εξετάσουμε τελικά πώς οι δημιουργικές επιδιώξεις θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην ψυχολογική ευημερία και, ως εκ τούτου, στη φυσιολογική υγεία των ανθρώπων».

Η τέχνη σώζει!