«Καθηγητής» και «Μπερλίν» κάθονται στο τραπέζι της έπαυλης όπου οι ήρωες του La Casa de Papel έμαθαν και εκπαιδεύτηκαν για τη ληστεία του ισπανικού νομισματοκοπείου.

Τότε, ο «Καθηγητής ξεκινά να τραγουδά το «Bella Ciao» με τον Μπερλίν να ακολουθεί. Εκατομμύρια τηλεθεατές ξαναθυμήθηκαν εκείνη τη στιγμή το συγκεκριμένο ύμνο ενώ αρκετοί που το άκουγαν για πρώτη φορά, προσπαθούσαν να βρουν τον τίτλο του για να το ακούσουν ξανά.

Το τραγούδι δεν επιλέχθηκε τυχαία, μιας και είναι ο ύμνος της ιταλικής αντίστασης ενάντια στον φασισμό κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη διασκευή των στίχων, οι στίχοι του τραγουδιού εξυμνούν τον απελευθερωτικό αγώνα των παρτιζάνων και τον ηρωικό τους θάνατο.

Ένα πρωί ξύπνησα
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ένα πρωί ξύπνησα και βρήκα τον εισβολέα
Ω! αντάρτη πάρε με μακριά
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
ω! αντάρτη πάρε με μακριά γιατί αισθάνομαι ότι θα πεθάνω

Και αν πεθάνω σαν αντάρτης
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και αν πεθάνω σαν αντάρτης, εσύ πρέπει να με θάψεις

Να με θάψεις εκεί, στο βουνό
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
να με θάψεις εκεί στο βουνό
κάτω από τη σκιά ενός υπέροχου λουλουδιού

Και οι άνθρωποι που θα περνούν
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
και οι άνθρωποι που θα περνούν
θα λένε ” ώ! τι όμορφο λουλούδι!”

Αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
Ω! αντίο όμορφη, αντίο όμορφη, όμορφη αντίο, αντίο, αντίο
αυτό εδώ είναι το λουλούδι του αντάρτη
που πέθανε για την λευτεριά μας

Αν και αρκετοί πιστεύουν πως το κομμάτι τραγουδήθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ωστόσο η πραγματικότητα είναι πως το “Bella Ciao” τραγουδήθηκε πρώτη φορά στις αρχές του 20ου αιώνα, από τις γυναίκες που εργάζονταν στις φυτείες ρυζιού στην ιταλική επαρχία “Terre d’Acqua” κοντά στην Μπολόνια.

Στους στίχους περιέγραφαν τις δύσκολες συνθήκες εργασίας και στρέφονταν κατά των σκληρών αφεντικών τους. Οι στίχοι του τραγουδιού κατηγορούν τις δύσκολες συνθήκες εργασίας μέσα στον καυτό ήλιο.

Η πρώτη γνωστή ερμηνεία του 1906 έχει τη μορφή αντίδρασης κατά του αφεντικού, που «μ’ ένα ραβδί στο χέρι» παρακολουθεί τους εργάτες, χαραμίζει τη ζωή των γυναικών και δεν πληρώνει τους μισθούς. Η μέρα όμως πλησιάζει, που οι εργάτριες θα απελευθερωθούν.

Τον Ιούνιο του 2013 το «Bella Ciao» ακούστηκε στην πλατεία Ταξίμ από όλο το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί εκεί για να διαμαρτυρηθεί μετά τη βίαιη διάλυση της καθιστικής διαμαρτυρίας λίγων εκατοντάδων οικολόγων από την αστυνομία. Μια διαμαρτυρία η οποία είχε ξεκινήσει με σκοπό να εμποδίσει την καταστροφή του μικρού δημόσιου πάρκου Γκεζί στην Ταξίμ και τη μετατροπή του σε εμπορικό κέντρο.

Μια εμπνευσμένη ερμηνεία από τον Γκόραν Μπρέγκοβιτς:


Στίχοι

Alla mattina appena alzata
O bella ciao bella ciao bella ciao, ciao,ciao
Alla mattina appena alzata
In risaia mi tocca andar

E fra gli insetti e le zanzare
O bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
E fra gli insetti e le zanzare
Un dur lavoro mi tocca far

Il capo in piedi col suo bastone
O bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
Il capo in piedi col suo bastone
E noi curve a lavorar
O mamma mia o che tormento
O bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
O mamma mia o che tormento
Io t’invoco ogni doman

Ma verrà un giorno che tutte quante
O bella ciao bella ciao bella ciao ciao ciao
Ma verrà un giorno che tutte quante
Lavoreremo in libertà.

* * *
Μόλις ξημέρωσε
Ω όμορφη γειά σου γειά σου όμορφη όμορφη γειά σου,
Μόλις ξημέρωσε
Πρέπει να πάω στον ορυζώνα

Και ανάμεσα στα έντομα και τα κουνούπια
Ω όμορφη γεια γεια γεια γεια γεια όμορφη
Και ανάμεσα στα έντομα και τα κουνούπια
Έχω να δουλέψω σκληρά

Το αφεντικό στέκεται με το ραβδί του
Ω όμορφη όμορφη γεια γεια γεια γεια γεια όμορφη
Το αφεντικό στέκεται με το ραβδί του
Μας ξεπατώνει στην δουλειά

Ω  μάνα μου  τι βάσανο
Ω όμορφη όμορφη γεια γεια γεια γεια γεια όμορφη
Ω  μάνα μου  τι βάσανο
περιμένω την αυριανή μέρα

Αλλά θα έρθει μια μέρα που όλες μας
O όμορφη όμορφη γεια γεια γεια γεια γεια όμορφη
Αλλά θα έρθει μια μέρα που όλες μας
θα δουλεύουμε ελεύθερες.